Boerin Frida is gewend om de handen uit de mouwen te steken. Samen met haar man Noud runt ze een zorgboerderij, een akkerbouwbedrijf en een gezin met drie jonge kinderen. De zorgboerderij voor volwassenen met autistische stoornissen bevalt het echtpaar zo goed, dat ze besluit de dagopvang uit te bouwen tot een 24-uurs woon-zorgboerderij, waar de autistische bewoners werken én wonen. Het kleinschalige woon- en werkinitiatief van boerin Frida voorziet in een grote behoefte. In grootschalige zorginstellingen worden cliënten vaak gedwongen te verhuizen. Dat geeft onrust die niet bevorderlijk is voor het welzijn van de kwetsbare bewoners. In de woon-zorgboerderij van Frida heerst rust, veiligheid en de gezelligheid van een gezinshuis, en dat kan een reguliere zorginstelling niet bieden. De ouders van de geestelijk beperkte cliënten kiezen dan ook bewust voor kleinschaligheid van Frida's woon-zorgboederij.

Vorig jaar was het wereldwijd in het nieuws: bijbelleraar en radiopresentator Harold Camping voorspelde dat op 21 mei de Dag des Oordeels zou plaatsvinden. Alle gelovigen zouden worden opgenomen in de hemel. Documentairemakers Stefan Wittekamp en Suzanne Arts is het gelukt door te dringen in deze bijna sektarische groepering. Van dichtbij legden zij de hoop, de angst en de eenzaamheid van drie sekteleden en hun gezinnen vast op film. Deze documentaire geeft een unieke blik op de denkwijze van onder meer Adrienne, Michael en Candace. Vol spanning en onzekerheid leven zij toe naar de Dag des Oordeels. Hoe kon een fundamentalistisch idee van een radiopresentator leiden tot zoveel verwarring, verlatenheid en schrijnende vervreemding van de samenleving? Camping wist duizenden mensen te overtuigen van zijn theorie dat zij op de door hem uitgerekende datum in de hemel zouden worden opgenomen. Het leven van de gelovigen staat volledig in het teken van de Dag des Oordeels. Aardse bezigheden als boodschappen doen en werken behoren nauwelijks meer tot de zorgen van de gelovigen. Des te groter is hun angst of zij en hun geliefden wel zullen worden toegelaten in de hemel. De gelovigen besteden miljoenen aan campagnes waarin zij hun medemensen waarschuwen zich te bekeren voor het te laat is. Hun handelen is nauwelijks te begrijpen voor de 'ongelovige' buitenwereld. Een wederzijds gevoel van onbegrip en afstand is het onvermijdelijke gevolg. En daarmee lijkt de scheiding tussen kaf en koren zich al te voltrekken ver voor de Dag des Oordeels aanbreekt. 'Het Kaf en Het Koren' confronteert de kijker met de verregaande gevolgen van op het oog onschuldig lijkende overtuigingen. Naast een vast geloof lijkt steeds meer ook een diepe angst en eenzaamheid zich van de gelovigen meester te maken. Hoe dichter de Dag des Oordeels nadert, hoe meer de groep zich afzondert en steun en begrip bij elkaar zoekt. En dat maakt hun fanatisme en angst alleen maar groter; de angst om alleen achter te blijven, de angst voor de eindigheid, de angst voor Gods oordeel